My run in with a Snotkop fangirl

Two days ago I had my first run in with a fan girl. No, not of mine. This particular fan girl really dislikes me in fact. Actually she is a fan of the Afrikaans pop singer Fracois Henning aka Snotkop. (The name “Snotkop” is his stage name and literally translates as “snot-head,” but may loosely be translated as “punk.” I actually like the name, since it is an interesting play on words on the punk-pop genre he sometimes make Afrikaans covers of.) My run in with a die-hard Snotkop fan girl went like this:

A new person suddenly followed me on Twitter. I'm not particularly active on Twitter, so I'm not really sure why people I don't know would start to follow me. The more unusual thing was that miss “CALL ME CRAZY!! @ Mignon_Devitt” sent me a message, asking that I please follow her back. I didn't recognise any Mignon Devitt, and at first though it is a spammer; nevertheless, I decided to give her the benefit of the doubt and obliged. Almost immediately after I accepted her invitation she tweeted the following on her account:

CALL ME CRAZY!! @Mignon_Devitt

@SankoL skryfblok.blogspot.com/2010/02/lack-o… how could you write this about someone you don't know shit about? @Snotkop_Henning

12:56am · 3 Jul 2014

She tagged me, then listed a link to a post I wrote on my blog in February 2010, adding “how could you write this about someone you don't know shit about?”, and finally tagged her idol @Snotkop_Henning.

So how did I upset poor miss Mignon Devitt so terribly? Well it turns out that in a post I wrote four years ago I criticised the lack of originality in the Afrikaans music industry, and I used Snotkop as an example. I pointed out that his hit song “Kry jouself by die werk” (“Get Yourself to Work”) at the time (early 2010) is a cover of The Offspring's “Why Don't You Get a Job?” and how the beginning of his song “Shut up en soen my” unabashedly borrows from Suzanne Vega's “Tom's Diner.” My point was that I was disappointed with popular Afrikaans music, because it wasn't very original. O, and I also may have mentioned that I'm not very impressed with Snotkop's voice either and think that a lot of his and similar mainstream Afrikaans music is superficial.

Now don't get me completely wrong. I'm happy that Afrikaans music is active, even in the genres that I do not really listen to. The survival of the Afrikaans language depends on it being a thriving cultural commodity, and if pop artists like Snotkop make it seem cool among young Afrikaans speakers, that is wonderful, as it would cultivate a sense of pride in the language. It is just that I'm saddened by the unoriginal, superficial quality of mainstream Afrikaans music.

After “CALL ME CRAZY!! @Mignon_Devitt” made her tweet in which she tagged me, her idol, and my blog link, she started to send me a series of private messages on Twitter:

HI! I have seen one of your blog posts about afrikaans music and you using snotkop as an axample and what you wrote was just plain tasteless
01:20 AM - 03 Jul 14

yes so maybe he has directly translated some songs! so be it! he is one hell of an artist! we as afrikaans people would prefer him
01:22 AM - 03 Jul 14

over many international artist! he knows what he is doing! he has thousands of fans and I will defend him! he is a great artist!
01:23 AM - 03 Jul 14

And she finished with a Snotkop quote in which he acknowledges that:

"I take songs and translate them into Afrikaans and try and bring them closer to Afrikaans culture so people can better connect with them."
01:29 AM - 03 Jul 14

None of this, of course, takes away from my argument that mainstream Afrikaans music tends to be unoriginal and/or superficial—and my lament on my blog post that:

“The truly unfortunate thing is there are many talented artists performing in Afrikaans so that we need not be satisfied with such low quality music. As long as people are satisfied with fast food, quality cuisine will not become the standard; it is similar with music. While people are drunk on cheap pop music, there is no room for quality original music, which need not be the case in Afrikaans music, as we do not suffer from a lack of original artists.”

So Snotkop has thousands of fans? Good on him. And I really do mean that. I'm happy that an Afrikaans artist can make a success in such a small market. But having many fans does not a great artist make. Justin Bieber has legions more.

Turning my attention away from the South African music industry to the term “fan,” which is probably derived from the word “fanatic”, I must say that I'm intrigued by @Mignon_Devitt and the need she felt to defend her idol Snotkop from what she considered my terrible attack on him—in a post I wrote four years ago. She went through a lot of trouble, first by searching for a way to contact me, finding me on Twitter, following me on Twitter, asking me to follow her on Twitter, and then writing her tweet in which she linked to my—apparently—offending blog post, and tagged both myself and her idol @Snotkop_Henning, and then afterwards sending me a series of messages.


By tagging her idol @Snotkop_Henning in her tweet, I'm assuming she hopes that he will read it, that her intention is to impress him, to prove to him her devotion and loyalty, and how she's got his back—protecting his honour against this random blogger that wrote something about him in 2010.

I wonder if she did impress him. Or if he is oblivious to her. If he is such a hot shot artist with thousands of fans, he might be too busy—i.e. actually have a life—to read every little tweet about him. I'm pondering whether this is a case of a parasocial relationship, in which the fan has an imagined belief that they have a special bond with their idol, but it is actually a one-sided crush that may lead to Celebrity Worship Syndrome.

Also, I'm not sure if CALL ME CRAZY!! @Mignon_Devitt's attempt to call me out on Twitter in order to protect her idol Snotkop will have the desired effect. Her tweet just caused more people to read what I wrote, and what I wrote about was the lack of originality in Afrikaans music and I pointed out how Snotkop—in his own words—“take songs and translate them into Afrikaans.” Not only does he make Afrikaans covers of international bands such as The Offspring, but he also copies melodic parts from other songs for use in his songs, such as using parts of Suzanne Vega's “Tom's Diner” in his “Shut up en soen my.” Now more people who did not know that Snotkop “take[s] songs and translate them into Afrikaans” will read about him and my opinion on mainstream Afrikaans music's lack of originality. Because the Internet gives priority to sites that have links to it, @Mignon_Devitt has now made my blog-post more popular, which means more traffic will be directed to my page when they do an Internet search for “Snotkop”.

I have sympathy for CALL ME CRAZY!! @Mignon_Devitt—I have been quite smitten with a musician many years ago too. I “met” the Afrikaans cabaret diva Amanda Strydom on two occasions. The first time, I took a CD to be signed by her after a concert and when I got to the front of the line I was so awed to be in her presence that I couldn't even say my name. The second time I saw her after a show, I gave her some of my poetry naively thinking that she would be so impressed that she would turn them into songs, and I blurted out one of the most unoriginal things one could say as a fan: “I am your biggest fan!” To this day I am embarrassed to have acted like that. Thankfully I'm sure Amanda Strydom has forgotten about my silly behaviour—purely because so many other fans have uttered those same unoriginal words.

So CALL ME CRAZY!! @Mignon_Devitt, I empathise, and I'm sure I'd be offended too if someone said that Amanda Strydom doesn't have much of a voice. (Luckily for me and other Amanda Strydom fans such an accusation is unfounded.) I do apologise if my post caused you distress, but I also have the right to my opinion, just as you have the right to say that what I wrote is “shit.” May Snotkop realises what a wonderful, devoted, loyal fan he has in you.

By the way, I have nothing against Snotkop. He looks like a cool dude. And in all honesty, I haven't heard much (hardly any) of his music since I wrote that post in 2010. Maybe his music is more original and less superficial four years later. I don't know. I'm not a fan, so I'm not following his musical evolution.

Rooideur & Patriotisme

Ek weet nie heeltemal hoe voel ek hieroor nie. Ek het nog nooit lekker in gepas in my Afrikaanse subkultuur nie, maar weet feitlik niks van die Joods-Engelse subkultuur waaruit by pa stam nie. Ek het groot geword as 'n tipe "Third Culture Kid" met 'n groot dosis Hollywood flieks (my ma het 'n videowinkel gehad), fantasie boeke (ek het Lord of the Rings gelees toe ek nog op skool was, lank voor die flieks uitgekom het), Britse humor (Waiting on God, My Family en 'Alo 'Alo is van my gunstelinge), en my ma se liefde vir musiek: klassiek, country, Elvis, en musiekblyspele soos West Side Story. Min eg Suid-Afrikaanse kultuur. In my subkultuur is daar nie veel rugby, bier, en braaivleis nie. Die plaas . . . dis 'n deel van wie ek is. Maar dis onteien en verewig weg.

Terug by die Rapportryerbeweging en die Rooideur-projek wat kos voorsien aan minderbevoorregte Afrikaanse kinders. Ek dink daar is waarde in so 'n projek. Arm Afrikaners is inderdaad 'n groep wat oorgesien word weens historiese redes. Wanneer mense dink aan arm, honger kinders in Afrika, is dit nie aan wit gesiggies waaraan hulle dink nie, so hierdie is seersekerlik 'n afgeskeepte gemeenskap.

En ek was op 'n tyd self ook 'n arm wit "Afrikaner". Vir vele Suid-Afrikaners, en veral vir anderskleuriges is dit 'n anomalie. Ek onthou hoedat ek self nie geld gehad het vir kos nie, en swartmense dan by my wil geld bedel en selfs kwaad word vir my as ek nie vir hulle geld wil gee nie. Dis vir hulle ondenkbaar dat ek nie geld het nie -- in hulle gemoed is ek bloot 'n selfsugtige, wit leuenaar. Daar was een geleentheid wat 'n bedelaar my gevloek het, omdat ek nie vir hom geld wou gee nie, min wetend dat ek heel eerlik was toe ek verduidelik dat ek nie geld het om vir hom te gee nie.

Wat my pla van die Rapportryerbeweging se Rooideur-projek is die poging om patriotisme of nasionalisme te kweek. Daar is seker niks fout daarmee in opsigself nie, maar dit voel vir my amper soos daardie sopkombuise by kerke wat vir die armes kos sal gee, mits hulle na 'n preek kom luister. Die kos is nie werklik gratis nie--jy moet met jou siel daarvoor betaal. Kinderstjies, hier is vir julle kossies, maar sing saam: "Ek sal lewe, ek sal sterwe, ek vir jou Suid-Afrika!"

Vir my is daar niks fout met 'n trots in jou kultuur en land nie. Maar dit bly selde by net 'n onskuldige, trots. Baie vinnig slaan dit om in 'n selfvoldaanheid, 'n ons is beter as die res, mentaliteit. Patriotisme, soos nasionalisme, maak dit maklik om jou naaste--die mense wat soos jy lyk en dink--lief te hê soos jouself, maar moeilik om die wat anders as jy is lief te hê; want patriotisme is inherent eksklusief en nasionalisme is inherent aggressief.

Ja, asseblief, gee die kinders kos. En ja, leer hulle van hulle geskiedenis en kultuur. Maar wees versigtig oor jou motiewe.

My Aardklop wenslysie

Dit is weer Aardklop-tyd. En as ek in Suid-Afrika was met 'n goeie dik beursie geld sou ek die volgende gaan kyk het:

Riders from the Storm beloof om 'n warm (Suid-) Afrikaanse rock & roll jam sessie te wees. Ek bedoel met sulke Afrikaanse rock legendes soos Piet Botha, Mel Botes en Valient swart, hoe kan dit anders? En dan is daar nog Albert Frost, Nathan Smith, Ghapi en ander om die storm goed te laat donder. Soos die vertoning se etslyn sê: "die manne gaan bulder, die aarde gaan dreun"! Aai, ek wens ek was daar.

Amanda Strydom is Suid-Afrika se voorste Afrikaanse cabaret singer en as daar iemand is wat weet hoe om 'n goeie verhoogvertoning aan mekaar te sit dan is dit sy. Ek het nog nooit 'n Amanda Strydom vertoning gemis as ek dit kon help nie en is hiper jaloers op enige iemand wat hierdie vertoning oor 'n boeremeisie wat verlief raak op 'n rooinekloots tydens die Tweede Wêreldoorlog gaan te sien kry. Ja, 'n mens kan altyd die CD na die tyd koop, maar jy kannie altyd Amanda se verhoogspel te siene kry nie. Gaan kyk dit, gaan hoor dit, gaan voel dit! Viva Amanda!

As jy van klaviermusiek hou en ook van koormusiek, dan is Amazing -- Rocco de Villiers nie te mis nie. Die klavier maestro span kragte saam met die Potchefstroomse Manskoor. Ek is seker dit gaan betower. Soortgelyk is Charl du Plessis se Pimp my Piano baie belowend: 'n vlegsel van klassieke musiek met moderne pop en jazz treffers. Ek oorweeg om die CD te koop. Ek is seker dat Zaza en die KunsteNar 'n lekker vertoning gaan wees en enige iemand wat hulleself as 'n gypsie sien sal waarskynlik ingetrek en meegevoer wees met die vertoning. En vir Jazz-liefhebbers, Jazz at Aardklop bring die van beste Suid-Afrikaanse jazz musici bymekaar en gooi hulle op 'n verhoog en siedaar! Aai, hoe jaloers is ek nou!

Ek is nie juis op hoogte met wat in Suid-Afrika se teaterbedryf aan die gang is nie, maar as ek moes kies tussen die teaterproduksies sou ek graag Die Leo's; As ek reg onthou; macbeth.slapeloos; Na-aap, 'n verweking van Franz Kafka se A Report to an Academy; en Wie's bang vir Virginia Woolf? wou sien.

Wat die visuele kunsuitstallings betref sal ek graag Maureen Quinn se The Hunt weer wil sien. Ek het die uitsalling van bronsgegote 'n klomp jare gelede gesien en dit het my geweldig beïndruk. Haar beelde skep in my angst en verwondering -- sy is waarskynlik my gunsteling Suid-Afrikaanse beeldhouer. Die uitstalling is gratis. Gaan kyk dit en laat die beelde jou siel jaag. Ek sou ook graag Robert Hamblin se uitstalling Onder konstruk wou sien omtrent manwees. Wat beteken dit nog, in hierdie tyd waarin ons leef, om 'n man te wees? Vir 'n meer prettige uitstalling dink ek Collateral -- 'n uitstalling van ontwerpersspeelgoed -- gaan lekker speels wees met allerande oulike snoesige monstertjies en wollerige husse.  

Ten laaste op my Aardklop wenslysie plaas ek Tussen hemel en aarde, 'n woordkunsvertoning gebasseer op T. T. Cloete ('n persoonlike gunsteling) en Carina Stander se gedigte.

Laat die kunste jou siel voed. Soos Hy gesê het, 'n mens kan nie van brood alleen lewe nie.

Vreemde lukraak gedagtes oor totties

Image Source

As kind het ek die Afrikaanse roep vir ganse baie vreemd gevind. Wanneer 'n mens hoenders roep, sê jy “kiep-kiep-kiep!”, maar 'n mens roep ganse met “pielie-pielie-pielie!” Ek kon nie verstaan wat ganse en die kraswoord piel met mekaar te make het nie. Is dit dalk 'n visuele assosiasie met 'n gans se nek en kop? My kinderlike verwarring was dalk onskuldig, maar dis nie net in Afrikaans dat daar 'n konneksie tussen pluimvee en penisse is nie. In die Engelse volksmond gebruik ons tog “cock” (haan) as die metaforiese term vir die manlike geslagsdeel. En in Afrikaans is voël ook algemeen in die volksmond, soos 'n Nando's advertensie al humoristies uitgebeeld het.


Ouers praat ook soms eufemisties met hulle seuntjies oor hulle voëltjies. Die bekendste Afrikaanse eufemisme wat kinders geleer word is sekerlik tollie. 'n Snaakse eufemisme, dink ek, want 'n tollie is tog 'n bul-kalfie. Is dit Afrikaans se boere-wortels wat hier te sprake is? Maar hoekom praat ons nie van meisies se geslagdeel as versies nie? Ons verwys allermins van 'n onaangename volwasse vrou as 'n koei. Betreffende metaforiese eufemismes en kindertotties het ek nog altyd gedink Antjie Krog se beskrywing in 'n gedig van haar babaseuntjie se penissie en skrotumpie as 'n slakkie my sy skulpie is mooi beskrywend. In Korea word rooirissie (“ghôtjoe”) as eufemisme gebruik. Op 'n visuele vlak is vrugte en groente sekerlik heel gepas, dink byvoorbeeld aan piesangs, komkommers en wortels, maar ek dink nie dat mense in Afrikaans juis na hierdie kosse verwys met konneksie tot die penis nie. Ook nie juis in Engels nie. Ek wonder of ander kulture, soos in die geval van Korea, kosse as eufemismes gebruik.

As jong man het ek begin dink dat dit dalk nie toevallig is dat piel en siel so 'n sterk rymingspaar maak nie, en het al selfs 'n gedig geskryf wat die konneksie uitlig. Dis dalk iets wat vroue sal verbygaan, maar dis onbetwisbaar dat daar by mans 'n baie sterk band is tussen hulle penisse en die kern van hulle wese. Daar is 'n archetipiese simboliek aan 'n penis wat ons in alle kulture regoor die aarde vind. So oppervlakkig as dit mag klink is daar min dinge wat 'n man so manlik kan laat voel as 'n sterk ereksie. Dis 'n primitiewe, tog onbetwisbare, werklikheid.

Image Source

Die konneksie tussen 'n penis en 'n wapen ('n tradisioneel manlike instrument) is byna voor die handliggend. Dit voel byna soos een-twee-drie om die sinaptiese spronge te maak tussen mans, penisse en wapens, en daarom is daar 'n hele swetterjoel wapens wat as metafore vir penisse gebruik word: knopkiere, spies, swaard, pistool, misiel, atoombom. Aai, ou Freud.

Dit is seker nie te verassend nie dat mans partykeer vir hulle penisse name gee. Persoonlik het ek nie 'n troetelnaam vir my “meneer” nie, maar op 'n keer het ek tot my eie verbasing vir iemand gewaarsku: “Don't wake the dragon!”

So wat vir 'n ding is 'n “tottie”? Is dit ook 'n metaforiese eufamisme? Ek benodig duidelik 'n Afrikaanse etomologiese woordeboek. Die Afrikaanse sakwoordeboekie wat ek hier in Korea het lys nie die woord nie, en my elektroniese kopie van die HAT (e-HAT, 5de uitgawe) werk nie op Windows 7 nie, gevolglik kan ek nie die etomologie van “tottie” opsoek nie. Miskien weet een van die lesers waar die snaakse woordjie vandaan kom. Dis moontlik 'n speling op die woord “tietie”;  'n vermanliking daarvan. Sou 'n mens dan kan praat van 'n volwasse man se “tot”? Ek dink nie meeste mans sal daarvan hou nie. “Tot” klink so kort . . . te verknot, te bot, te stomp. Dis gepas dat 'n seuntjie 'n “tottie” kan hê, maar 'n man soek 'n kragtige naam vir sy swaard. Watter kryger sal die oorlog in jaag met sy swaard “Tot”? Nee, Arthur het Excalibur, Beowolf het Hrunting, Charlemane het Joyeuse, Gandalf het Glamdring, en Harry Potter het die Swaard van Gryffindor.

'n Thai-man met fallus-gelukbringers.
Image Source

Nietemin is dit paradoksaal dat die instrument wat deel het in voorplanting—in die skep van 'n nuwe lewe—ook so 'n destruktiewe konneksie het. Die penis is 'n destruktiewe simbool, ja, maar dit is ook 'n simbool vir energie en lewe, gevolglik is fallusagtige standbeelde, obeliske, en selfs klein replikas in party kulture gemaak, en partykeer word selfs die baculum (penisbeen) van sekere diere gebruik om voorspoed, gesondheid, liefde ensomeer aan te trek.

Ek is duidelik besig om te prokrastineer. Het werk om te doen, maar is nie lus nie, so nou skryf ek opstelle oor ganskoppe.

Opname oor Afrikaanssprekendes in die Buiteland

Daar word tans statistiese navorsing gedoen oor Afrikaanssprekendes wie nie (meer) woonagtig is in Suider-Afrika nie. 

Daar sover 1200+ persone aan die aanlynopname deelgeneem vanuit oor die vyftig lande -- van Afghanistan tot Australië, van Ierland tot Israel, van Spanje tot Suid-Korea, van Viëtnam tot die VSA, en vele meer lande.

Die statistieke sover is insiggewend. Meer as 50% van die deelnemers meen dat die veiligheidsituasie in Suid-Afrika 'n hooffaktor is hoekom hulle tans in die buiteland is en oor die 40% voel dat daar nie meer 'n toekoms vir hulle in Suid-Afrika is nie. Nie een van hierdie twee redes was 'n pertinent rede hoekom ek die land verlaat het nie. My kruisie is gemaak langs: "'n Aantreklike werksgeleentheid is in die buiteland vir my aangebied," waarvan oor die 20% deelnemers gemotiveer is om die land te verlaat.

Hierdie is natuurlik nog net voorlopige stastiek, aangesien die opname steeds aan die gang is. 

Indien jy 'n Afrikaanssprekende is wat in die buiteland woon, vul asseblief die aanlynopname in:

www.surveymonkey.com/s/AfrikaansBuiteSA2

Daar is ook 'n geaffiliëerde Facebook-groep wat baie aandag trek:

www.facebook.com/groups/afrikaansinnieverte/

Liewe Heksie

Ek het sopas na hierdie eerste episode van "Liewe Heksie" op YouTube gekyk. En dit was nou 'n fees!



Ek onthou hoedat ek gereeld na Liewe Heksie gekyk het toe ek 'n tjokkertjie was en onthou ook toe hulle op 'n keer aangekondig het dat daardie aand die laaste episode van Liewe Heksie was. Ek het snot en trane gehuil en my ma het hard gesukkel om my getroos te kry. Sowat 30 jaar later sit ek nou in Korea van alle plekke en kyk na Liewe Heksie. Hoe wonderlik!

Buiten vir hierdie eerste episode, het SABC ook agt ander episodes van Liewe Heksie op hulle YouTube-kanaal gelaai.

Benedikt Sebastian

My broer stuur nou net vir my die skakel vir hierdie YouTube video van Benedikt Sebastian (wat 'n koel naam!) se nuwe treffer "Los uit my taal".



Ek is nie bekend met Benedikt Sebastian nie en is altyd gretig om nuwe Afrikaanse musiek te hoor. 'n Vinnige besoek na sy YouTube-kanaal toon 'n hele maar elektro-pop danssongs met heel interesante videos. Dansmusiek is nie heeltemal my koppietee nie, maar Benedikt Sebastian se musiek is geensins 'n slegte wending in Afrikaanse musiek nie. Ek vind Benedikt Sebastian se snitte is baie meer luisterbaar as die tipiese Afrikaanse danstreffers (grillerige sokkiemusiek) of (naarmaak) ligte Afrikaanse musiek. Benedikt Sebastian se lirieke is, tipies aan dansmusiek, nie baie kompleks nie, maar dis ook nie eenvoudige niksseggend lirieke nie. Daar is 'n verassende diepte, 'n inteligente boodskap. Jy word vinnig bewus dat die liriekskrywer sowaar iets van waarde het om te sê, en dit laat jou baie maal terugsit en peinsend dink (dis nou as jy nie reeds op jou voete is en dans nie). Sy stem is ook verbasend ryk, en herinner bietjie aan die ouer Steve Hofmeyer.

Buiten vir sy webtuiste en YouTube-kanaal waar jy meer van sy musiek kan hoor,  het Benedikt Sebastian ook 'n tumblr-rekening.

Ek hou van die kat

Image Source

In 'n e-pos skryf ek vir 'n skoolvriend die volgende:

"Ek is in 'n eksperimentele langafstandsverhouding. Ek kyk nog die kat uit die boom uit. Ek hou van die kat; dis die boom wat die probleem is."

Outokorregeer gee my die horries

Microsoft Office se outokorregeer-funksie gee my die horries! Ek het nou amper die sleutelbord 'n vuishou gegee uit frustrasie.

Die probleem is as volg: Ek gebruik vier tale op my kantoorrekenaar: Amerikaanse Engels, Britse Engles, Koreaans en soms Afrikaans. Nou goed, ek het die "Detect language automatically"-opsie afgesit want wanneer jy met soveel tale begin werk en daardie opsie is aan dan spring die woordverwerker sommer lukraak van een taal na die ander. Maar dit is juis omdat ek hierdie opsie afgesit het dat ek so gefrustreerd raak wanneer ek een oomblik nog Afrikaans tik en die rekenaar skielik besluit dat dit Koreaans is en 'n eenvoudige woord soos "ek" skielik "다" word! En omdat die rekenaar dan nie self terug skakel na die oorspronklik taalinstelling nie, kan ek 'n hele sin of twee in Koreaans tik terwyl ek nog dink ek tik in Afrikaans. Dis veral 'n irritasie omdat ek baie goed kan tik en nie na die skerm hoef te kyk nie, so ek besef nie altyd onmiddelik dat daar het skielik iets fout gegaan nie. Maar selfs al sou ek die heeltyd na die skerm kyk, bly dit 'n hindernis wanneer die insleuteltaal skielik vanaf Romeinse letters na Koreaanse letters verander en ek dit dan doelbewus moet terug verander elke keer. Die oplossing is om die outokorregeringsfunksies heeltemal af te sit, maar hoekom sal ek dit wil doen?--woordverwerkers se waarde lê tog juis daarin om jou spelfoute uit te wys en tyd te spaar!

Jack Parrow, Katie, Mmê Emily and The Help

In a recent post about Afrikaans rap and Hip-Hop music I mentioned how I'm not a big fan of the Afrikaans rapper Jack Parrow. But let me not be a spoil sport for others that enjoy him. Someone just now showed me the video below of a help (maid) in South Afrika, most likely working for a white family, and listening to the Afrikaans rapper on television. Watching her do her work with that amount of enjoyment she derives from Afrikaans rap will bring a smile to anyone's face and is possibly the best marketing for popular alternative Afrikaans music I can imagine.



It also made me think of Koos Kombuis' Afrikaans song "Katie", in memory of the maid that worked for his family and helped raise him. In the lyrics of the song he proclaims that their maid "was not merely a maid / but also a mother" [my translation] to him. In the video below Christo Wolfaardt does a rendition of the song "Katie".



This song by Kombuis is one of his most famous, probably because it resonates with so many white South Africans that grew up with an "Ousie" (Afrikaans word derived from "ou suster", meaning older sister, and used to describe a maid or house help). For many white South Africans of around my generation "the maid" was more than just another worker; for many of us, our Ousie was a second mother.

Me and my "mother" Emily.

Mine, was definitely a second mother. She worked for our family for 27 years. Her name is Emily but I often called her "Mmê Emily". Mmê is Sesotho for mother. She is actually ethnically Zulu, but the area we lived in was predominately Sotho, so she spoke Sesotho to me. The name I use and which all my family and friends use is a Sesotho name and was actually given to me by Mmê Emily.

She is retired now and currently lives in the Sebokeng-area, Vaal Triangle. The last time I visited her was in 2008. I hope to go visit her again next month, God-willing, when I visit South Africa.

Recently I watched the film The Help (2011), based on the 2009 début novel by Kathryn Stockett. The Internet Movie Database gives the following synopsis: "An aspiring author during the civil rights movement of the 1960's decides to write a book detailing the African-American maid's point of view on the white families for which they work, and the hardships they go through on a daily basis," and gives it a rating of 8 out of 10. The American Film Institute listed the film as one of the ten films of the year. For people like myself, coming from a white family, who grew up with a nanny who is a person-of-colour, the film was particularly touching. Although the set-up in America and in South Africa worked differently, the similarities are enough for South Africans to also appreciate The Help, and appreciate our helps, as I appreciate my Mmê Emily.

(Suid-) Afrikaanse Rap

Ek kan nie sê dat ek noodwendig 'n aanhanger is van rap is nie. Wat ek bedoel is, ek is nie 'n super fan nie, is nie ophoogte met al die nuutste albums nie, en hou nie trek met al die nuwe kunstenaars nie. Terselfde tyd kan ek ook nie sê dat ek geensins na rap luister nie. Ek was ook opgesweep met Eminem en terwyl ek nie tans juis na hom luister nie, het ek waardering vir sy sosiale kommentaar. Ek luister ook graag na K'naan -- was bewus van hom sedert sy album "Dusty Foot Philosopher", voordat hy 'n fenomeen geraak het tydens die sokker wêreldspele met sy "White Flag"-enkel. Dan is daar Kanye West. Ek het twee van sy albums, die nuutste een waaroor ek nie huistoe sal skryf nie, maar ook die vorige een 808's & Heartbreak, wat ek beweer 'n baanbrekersalbum in die Hip Hop-industrie is.

Wat Suid-Afrikaanse rap betref, Die Brasse vannie Kaap het my regtig opgewonde gehad en ek mis hulle nogals. Hulle het inderdaad 'n verskil onder die Kleurlinggemeenskap gemaak en was sonder twyfel baanbrekers in Afrikaanse kontemporêre musiek-industrie.

Na Die Brasse het ek eintlik min Afrikaanse rap gehoor. Ek het bewus geraak van Jack Parrow en Die Antwoord (soos almal maar), maar nie juis met enige intensie om hulle musiek op my speellys te hê nie.

Onlangs het ek bewus geraak van nog 'n Afrikaanse rap-groep, Bittereinders. Wat 'n bevange naam! Hierdie is wel 'n groep waarvan ek meer wil hoor en beplan om hulle album te koop wanneer ek volgende maand Suid-Afrika toe gaan.





As jy op YouTube soek na Afrikaanse rap kry jy 'n klompie videos van skoolkinders waarvan hulle eerste taal nie Afrikaans is nie, maar wat vir 'n projek hulle gunsteling rap songs in Afrikaans moes vertaal en voordra. 'n Vyfhand vir die onderwyser! Dit maak my uitsien na al die Afrikaanse musiek wat nog voorlê!

My Afrikaanse speltoetser-panarie

Boer-in-Ballingskap het vir my hierdie skakel gestuur waar 'n mens 'n gratis Afrikaanse speltoetser en woordafbreker kan aflaai. Omdat dit 'n Pharos-produk kan 'n mens vertrou dat dit 'n goeie produk is.

Die enigste probleem is dat hierdie speltoetser werk in tandem met Microsoft Word. Ongelukkig gebruik ek nie Microsoft Word op my persoonlike rekenaar by my woning nie. Byna al die programme op my rekenaar is oopkode ("open source") gratis programme. Ek gebruik die Open Office-pakket as my woordverwerker. Ek het wel die Microsoft Office-pakket op my kantoorrekenaar, maar wanneer ek by die werk is, funksioneer ek eksklusief in Engels en het dus nooit behoefte aan 'n Afrikaanse speltoetser nie. So bevind ek my dan tans in 'n paradoksale-panarie. By die huis waar ek by tye 'n Afrikaanse speltoetser benodig kan ek dit nie gebruik nie, en by die werk waar ek dit kan gebruik het ek dit nie nodig nie.

Ek kort kuns -- ek kort 'n Aardklop

'n Portret deur Marie Stander
vir haar Aardklopuitstalling:
"Antjie is wat die kinders my noem."

Binnekort is dit weer sulke tyd -- Aardklop-tyd. En as daar nou 'n tyd is van die jaar wat ek Suid-Afrika mis is dit hierdie tyd van die jaar.

Hoe graag sou ek nie na Amanda Strydom wou gaan luister het! In my opinie is Strydom Suid-Afrika se nommer een verhoogdiva. Haar vertoning "Binnekamer" is in same werking met Deon Opperman, vir wie ek baie respek het sover dit sy bydrae tot die vermaaklikheidswêreld in Suid-Afrika betref.

Of Rocco de Villiers en Annake de Villiers se "Beeld Skoon / But Beautiful" beloof om 'n musikale rit te wees soos min. Albei is uitmuntende musiekante. Ek onthou die eerste keer wat ek Rocco lewendig beleef het; ek het onmiddelik die CD gaan koop.

As ek myself moes dwing tot slegs twee shows sal dit eerstens Nataniël insluit. Sy vertonings dryf jou tot trane. Soms huil jy van die lag. Ander kere huil jy net vir die elende van mens wees. Nooit verlaat jy 'n vertoning sonder dat jy oor diep dinge gedink het nie. Verskeie gaskunstenaars deel die verhoog in "Weeksaand: Las Vegas". Die ander show wat ek bitter graag sou wou sien is "Projek: Nuwe Maan" met Laurinda Hofmeyer, Riku Latti en Les Javan. Iemand wat lief is vir woorde, vernaam Afrikaanse woorde kan nie verkeerdgaan met die vertoning nie. Aai . . .

Lucas Maree se "Ek sal kan doen met 'n miljoen" gesing in Frans

Hoe kan 'n kabaretliefhebber soos ek Myra Maud se Afri-Franse vertoning "Viva La France" misloop? (Sien en hoor 'n voorsmakie hier.)

Dan praat ek nie eens van die visuele kunste nie! Dink byvoorbeeld aand die poësie in beeld vertoning deur Kai Loss Gott, of die feeskunstenaar uitstalling van Sam Nhlengethwa, of die Leonard Cohen-tribuut, of . . . so kan ek aan hou.

Ag tog! Ek mis die kunste. Hier in Korea kry ek blootstelling aan baie wêreldklaskuns, maar tydens Suid-Afrika se kunstefeeste, soos Aardklop, is dit net soveel meer gekonsentreer. So in jou gesig. Dis wanneer ek aan die kunste en kunstefeeste dink dat ek voel dat my huidige job is nog nie presies waar ek in my lewe wil wees nie. Ek's geluk in my werk -- het net vandag weer dit vir myself hardop gesê -- maar ek kort nog meer kuns in my lewe. Ek kort 'n Aardklop!

Fokofpolisiekar en Placebo

Wat het Fokofpolisiekar en Placebo in gemeen?

'n Swart boks.

In 2009 stuur my jonger broer vir my die skakel na die YouTube-video van Fokofpolisiekar se song "Antibiotika". Hy het die video verontrusstellend gevind en wou weet wat ek daarvan dink.



In reaksie stuur ek vir hom 'n skakel na hierdie video van Placebo se song "Teenage Angst".



Die res van my repliek lui as volg:

Lyk die swart boks dalk bekend?

Ek dink dit ("Teenage Angst") is moontlik die sleutel om die Fokofpolisiekar song te ontsluit. Fokofpolisiekar se song is waarskynlik, soos Placebo se song, 'n refleksie van die angs van tieners. Fokofpolisiekar sing "Die goddelose het geen heenkome . . . ruik soos tienergees, tussen die spoke." Die frase "tienergees" kan verwys na hierdie song "Teenage Angst" van Placebo, of meer akkuraat, seker "Smells Like Teen Spirit" van Nirvana.

In iedergeval, die musiek is bloot 'n refleksie van die angs en onsekerheid wat die postmoderne jeug beet het.

Met hierdie in gedagte dink ek eintlik positief oor Fokofpolisiekar se video. Ek het nie die lirieke gelees nie (as jy dit in die hande kry, stuur dit asb vir my), maar dis asof die swart boks die angs en alles wat negatief is vir die jongmens simbolisiseer. Daarinteen staan die witkruis as 'n baken van hoop [vir die goddelose].

Hierdie is sommer net vinnige gedagtes wat sekerlik meer bepeinsing vereis.

'n Snaakse gesprek tussen ek en my boetie. In 2009 was ons onderskeidelik 31 en 21 jaar oud.

Vanaand het ek en hy weer gesels. Hy het vir my vier musiekstukke gestuur wat hyself gekomponeer het en op klavier gespeel het. Drie daarvan is profesioneel opgeneem in 'n studio. Een het hy op sy selfoon opgeneem. Ek sien daarna uit om nou daarna te gaan luister.

Intussen wonder ek weer oor die swart boks in Fokofpolisiekar se video. Is die mense wat vasgevang is in daardie swart boks dieselfde mense wat vasgevang is in Placebo se musiekvideo. Maw, is Placebo gaskunstenaars in Fokofpolisiekar se video? En hoe pas Nirvana in hierdie prentjie in. Daar is nie swart bokse in hulle video nie, of is daar? Die lirieke van "Antibiotika" verwys beslis na Nirvana se song. En hoekom daardie wit kruis. Die wit kruis staan duidelik in jukstaposisie met die swart boks. Is ons veronderstel om te glo dat Fokofpolisiekar, 'n selferkende ateïstiese groep, Christenskap as oplossing, as "antibiotika", aanbied teen die angs, vasgevangendheid en hopeloosheid wat die swart boks simboliseer. Weereens sommer net vinnige gedagtes wat sekerlik meer bepeinsing vereis.

Ek skrik nie vir Afrikaans se "nieë" nie

Vroeër vanaand skryf ek 'n gedig. In die eerste reël val dit weg met 'n dubbelnegatief:  "Verewig is nie soos 'n leeftyd nie". Ek kyk toe bietjie terug na van my ander gedigte en kom op hierdie een af waar ek die nieë sommer so reël op reël ryg: "[wanneer jy sterf] gaan ek nie geboorte gee aan trane nie— / die Dood verdien nie geboortes nie / ek gaan nie eerbiedig knik nie / my huid formeel in swart omlyf nie / of lelies vir só okasie rangskik nie—".

Ek is nie bang vir Afrikaans se dubbel-nie nie. Baie digters vermy die dubbelnegatief omdat hulle dit 'n hindernis vind wat rym betref, maar ek glo 'n mens kan steeds effektief die dubbelnegatief gebruik in rym. Kyk bevoorbeeld na die eerste stanza in hierdie gedig van my:

My geliefde het die pad gevat,
opgerol en oor haar skouer gegooi.
Ek kan g’n spoor vind om te sny nie,
haar lyn is op g’n kaart te kry nie.

Die geheim is nie om die nieë tot eindrym te beperk en sodoende 'n inherente (en oninteresante) rym te bewerkstellig nie. In plaas van eindrym speel 'n mens met die binnerym. Die onderstaande versie getiteld "Versoen" is 'n voorbeeld van wat ek bedoel.

laat ons nie te haastig wees
om die liefde totsiens te soen nie –
’n gesoenery is in elkgeval bedoel
vir versoenery en nie groetery nie.

Alhoewel ons hier "nie" in die eindrymposisie in reëls twee en vier het, is die rym vroeër reeds gevestig as binnerym. Dit begin in reël een met die eerste van die twee dubbelnegatiewe, maar die binnerym herhaling vir daardie eerste "nie" vind ons in reël twee in die [ie]-vokaal in "liefde" en "totsiens". Die viertallige herhaling van "nie" word geballanseer deur ander binnerym, byvoorbeeld die herhaling van die [oe]-vokaal ("soen", "gesoen-", "bedoel", "versoen-", "groet-") en die [y]-diftong ("gesoenery", "versoenery", "groetery").


Hier is nog een vol nieë.

As ek sterf, grawe nie 'n diep graf
vêr van die son af nie;
grawe vir my 'n vlak graf
sodat ek nie koud kry nie.
Tot dan, hou nie jou hart vêr
van my af nie; bly vlak neffens my.

'n Mens kan argumenteer dat hierdie gediggie sou baat deur van die dubbelnegatiewe te verwyder. Ek kon die gedig byvoorbeeld geskryf sonder 'n paar van daardie nieë en onmiddelik beter eindrym tot gevolg gehad het:

As ek sterf, grawe nie 'n diep graf
vêr van die son af;
grawe vir my 'n vlak graf
sodat ek nie koud kry.
Tot dan,
hou nie jou hart
vêr van my;
maar bly vlak
neffens my.

Die gedwange eindrym dra min by tot die natuurlike vloei van die gedig. Dit lees, selfs met die reëlafkappings, lomp. Die natuurlike ritme wat ons in Afrikaans verwag in 'n negatiewe sinsnede ontbreek. Dit kan natuurlik die bedoeling van die digter wees om die verwagte ritme teen te gaan, maar sodoende dwing 'n mens 'n fokus op die noodwendige manipulasie van die taal in poësie, wat mynsinsiens die intuïtiewe kommunikasie van die gedig onderbreek.

My punt is eenvoudig. Daar is geen rede om te skrik vir Afrikaans se nieë nie, selfs nie in die digkuns nie. Om die waarheid te sê, ek dink dit bring 'n aangename eiesoortige ritme aan Afrikaans. Dit funksioneer ook as 'n wonderlike benadrukking van die negatief. Wanneer jy onnodig met die nieë begin peuter, vestig jy aandag op iets wat nie noodwendig aandag vereis nie, en onttrek jy daardeur van dit wat jy hoofsaaklik wou kommunikeer.

Sommer maar net 'n paar middernagtelike gedagtes. Aai, ek moes al lankal bedtoe gegaan het!

Moeder/taal

Vanoggend het ek 'n slegte droom gehad. Ek het gedroom dat ek en my ma 'n rusie het. Ek kan onthou waaroor ons 'n uitval gehad het nie, maar onthou hoedat ek wakker geword het met baie negatiewe emosies. My ma is nou al 10 jaar lank oorlede. Ek kan nie dink hoekom ek juis oor haar sou droom, en veral sou droom dat ons oor iets vassit nie.

Later vandag het ek kortliks 'n ander Suid-Afrikaner ontmoet en so bietjie in Afrikaans gesels. Dit was vir my skokkend om na myself te luister. My Afrikaans het duidelik 'n verengelsde aksent. Boonop kon ek myself op verskeie kere nie behoorlik uitdruk nie en moes ek terugslaan Engels toe. Ek wou byvoorbeeld sê: "God doesn't believe in coercion," maar het nie geweet wat "coerce" in Afrikaans is nie. 'n Vinnig draai by Google Translate, nou net, vertel my dat "coerce" is "dwing": "God glo nie in dwang nie." Hoe is dit dat ek 'n eenvoudige Afrikaanse woord soos dwing/dwang eens meer kan onthou nie?! Aai, ek wil darem nie so agteruitboer in Afrikaans nie. 

Ons Blêrkas van Afrikaanse volksmusiek

Mangosotho Buthelezi sing "Hoe ry die boere."

So ruk terug het ek gewonder oor die lirieke van "Hoe ry die boere?" en toe die woorde vir die ou volksliedjie wat ek op laerskool gesing het op die Internet gaan opsoek. Ek kom toe op hierdie wonderlike webtuiste af genaamd "Ons Blêrkas" met 'n groot korpus ou Afrikaanse volksmusiek.  En wat 'n skatkis is dit nie! Soveel van daardie ou volksliedjies wat al byna vergete is, is hier opgeneem met midi-klankleërs met die wysies van die liedjies.Ek is bekend, tot my verbasing, met 'n klomp van die liedjies, maar daar is ook 'n groot gros liedjies waarmee ek nie vertroud is nie. Dis vertroostend om te weet dat so 'n webtuiste bestaan om die nalatenskap van Afrikaanse volksmusiek bewaar.

Alhoewel ek baie uitgesproke is oor die swak Afrikaanse musiek wat so gewild is, is ek nietemin bly dat Afrikaans tog steeds floreer as taal en vernaam in die musiekbedryf. Weens my geografiese geïsolleerdheid mbt Afrikaanse kunste is ek bietjie uitvoeling met wat tans in Afrikaans gebeur. Ek probeer maar elke jaar wat ek Suid-Afrika besoek uitvis omtrent die nuwe Afrikaanse treffers en Afrikaanse musieksterre. Ek is ook bly om te hoor oor Chris Chameleon se nuwe stel toonsettinge van Ingrid Jonker se verse. Ingrid Jonker was sedert jare gelede een van my drie gunsteling Afrikaanse digters. (Die ander twee is T T Cloette en Antjie Krog.) Ek het nog nie Chris Chameleon se nuwe album gehoor nie, maar sal dit waarskynlik binnekort vir my aankoop. So elke af-en-toe koop ek vir myself 'n Afrikaanse album aanlyn.

Intussen lees ek maar deur die lirieke van Afrikaanse volkliedere op Ons Blêrkas. 'n Eienaardige interesantheid omtrend die webtuiste is dat dit 'n onderlaai van die elektries- en elektroniese ingenieurswese departement van Stellenbosch Universiteit is. Hoekom word die webblad nie onder die universiteit se Afrikaanse departement of musiekdepartement se webtuiste gestoor nie? Dis snaaks om te dink dat êrens in 'n ingenieurswese departement sit 'n elektriese ingenieur en volkswysies versamel.

Nataniël

Soveel mense weet nog nie watse briljante kunstenaar Nataniël is nie. Met die ou legendes soos Tolla van der Merwe en Jan Spies reeds lankal ondergronds, is Nataniël seker ons land se mees humoristiese storieverteller. Maar om Nataniël met Van der Merwe en Spies te vergelyk is soos om trifle en chocolate mousse met mekaar te vergelyk. Albei is heerlike poedings, maar jy sit nie albei op dieselfde nageregtafel nie. 'n Trifle is geskik, sommer vir enige partytjie. Jy kan trifle eet by die kerkbazaar, 'n kinderverjaarsdagpartytjie, na die Bulls gewen (of verloor) het, by die skoolkermis, op 'n Sondagmiddag. Chocolate mousse is bietjie anders, is dit nie? Daar is iets aan 'n goeie chocolate mousse wat nie heeltemal pas in skoolsale, langs die braaier, of by 'n (geheiligde) vlooimark nie. 'n Ordentelike chocolate mousse is nie 'n alledaagse nagereg nie. Dis nie vir kinders met snotneusies en vuilbekkies en -kloutjies nie. Dis 'n grootmenspoeding. Jy moet bietjie lewenservaring hê vir chocolate mousse en jou tong moet kan onderskei tussen goedkooplekker en kwaliteitlekker. Nataniël is soos chocolate mousse. As jy nog nooit 'n Nataniël storie gehoor het nie, luister na een van sy vertellinge hier.

Maar hy is nie net 'n storieverteller nie. Dalk vertel ek meer oor sy ander talente op 'n ander geleentheid. Intussen, hier is sy webbladsy: www.nataniel.co.za

Die Geselskap Dames van die Vaaldriehoek -- Die begin van 'n storie

As Hannes geweet het dat hy homself later die dag in net sy onderbroek en kouse sou bevind, vasgemaak met cable ties aan 'n lendelam stoel, sou hy 'n beter onderbroek vir die geleentheid gekies het en seker gemaak het sy kouse pas. Sy huidige onderbroek is effe uitgerek en hang papperig om sy heupe; dit was oorspronklik donker blou, maar het intussen tot 'n ongesonde grys uitgewas. Sy kouse is albei swart, maar is van verskillende pare. Die een kous is duidelik hoër teen sy kuit op as die ander.

Die dame met die hoë-hoëhakskoene kom die slegbeligte vertrek binne. Ondanks sy oë brand let hy tog op hoedan haar lang bene in 'n sy-onderbroekie wat met delikate kant afgeëts is, verdwyn. Hannes se hart klop vinniger. Hy is nie seker of sy hartsversnelling die gevolg is van haar kontoere of die wete dat die martelsessie nou weer gaan voortgaan nie. Miskien albei.

Sy kom staan voor hom. Hy kan nie haar gesig uitmaak nie. Daar is slegs een lig in die vertrek, 'n lamp wat direk op hom skyn sodat hy heeltyd sy oë op skrefies moet trek om die pynlike intensiteit daarvan te demp.

“Gaan jy praat?” vra sy in 'n stem wat jazz kan sing sou sy wou, maar Hannes weet dt sy nie sulke volksvreemde ambisies sal hê nie. Jazz-musiek is so ontuis in die Vaaldriehoek soos pap en wors in New Orleans. Hy bly nou al lank genoeg in die Vaaldriehoek om 'n oorsigtelike gevoel te hê vir tipiese musieksmaakvoorkeure. Ongelukkig nog nie lankgenoeg om te weet dat dit gevaarlik is om rond te snuffel by die “Geselskap Dames van die Vaaldriehoek” nie.

Die Tuindwergies -- "Kopskudkinders"